جواب: با مراجعه به قراين موجود پى مى بريم مقصود از اهل بيت(عليهم السلام) در آيه تطهير، همان پنج تن آل عبا هستند; اين قراين عبارتند از:
الف) «الف و لام» عهد در «البيت» كه مراد از آن كسانى اند كه وقت نزول آيه در حجره بودند.
ب) اراده تكوينى، نه تشريعى و اين نوع اراده، شامل همه افراد نمى شود، بلكه تنها برخى از افراد را به دليل خاصى در بر مى گيرد.
ج) اهل بيت(عليهم السلام) در كلمات پيامبر(صلى الله عليه وآله) بر همين پنج تن اطلاق شده است; همان گونه كه در مورد آيه مباهله فرمود: «اللّهمّ هؤلآء أهلي.»
د) پيامبر(صلى الله عليه وآله) در عمل نيز مصداق آيه را به افرادى خاص و معين محدود مى كند، لذا تا مدّتى هنگام صبح كه به مسجد مى رفت در هنگام گذر از خانه فاطمه(عليها السلام) آيه تطهير را بر آنان قرائت مى كرد.
ابوالحمراء مى گويد: تا هشت ماه ديدم كه رسول خدا(صلى الله عليه وآله) صبح هنگام كه براى نماز به مسجد مى رفت، از كنار خانه على(عليه السلام) عبور مى كرد و دستش را بر دو طرف درب خانه مى گذاشت و مى فرمود: نماز، نماز ( إِنَّما يُرِيدُ اللهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً).(1)
هـ) پيامبر(صلى الله عليه وآله) پارچه اى را كه بر تن داشتند، روى اهل بيت خود، كه فاطمه و على و حسن و حسين(عليهم السلام) بودند، انداختند(2) و اين خود دلالت بر محدوديت مصداق در كلمه اهل بيت(عليهم السلام)دارد.
و) در آيه شريفه تطهير، ضمير به صورت مذكّر آورده شده است تا كسى خيال نكند كه آيه مربوط به همسران پيامبر(صلى الله عليه وآله) است.
ز) به طور قطع همسران پيامبر(صلى الله عليه وآله) معصوم نبودند، در حالى كه از آيه شريفه، عصمت اهل بيت(عليهم السلام)استفاده مى شود، پس مقصود از اهل بيت(عليهم السلام) در آيه، همسران پيامبر(صلى الله عليه وآله) نيست.(3)
1 ـ درّ المنثور، ج 5، ص 199.
2 ـ صحيح مسلم، ج 7، ص 130.
3 ـ على اصغر رضوانى، امام شناسى و پاسخ به شبهات (1)، ص 372.
(بر گرفته از سایت ایت الله مکارم شیرازی)